آموزش مقدماتی C++ | شیء گرایی

در بخش توابع آموختیم که برای منظم تر کردن کد ها، دسترسی بهتر، خواناتر شدن کد ها و … از مفهومی به نام تابع استفاده می کنیم. تابع یک تکه کد مشخص را در خود نگه می دارد و در هنگام نیاز به آن تکه کد، به جای نوشتن دوباره کد، آن تابع را فراخوانی می کنیم.

در این بخش مفهوم دیگری را معرفی می کنیم که برای پروژه های بزرگ تر، باعث نظم بیشتر و خوانایی بهتر کد ها می شود. گاهی اوقات در پروژه های خیلی بزرگ بدون استفاده از این مفهوم، کد نویسی سخت و پیچیده خواهد شد اما در پروژه های متوسط و کوچک بعضاً نیازی به استفاده از آن پیدا نمی کنیم. اگر چه در پروژه های کوچک نیز برای نظم بهتر می توان از این مفهوم استفاده کرد.

این مفهوم “شیء گرایی” نام دارد. در برنامه نویسی شیء گرا (یا OOP)، “کلاس” هایی می سازیم که یک سری “متغیر و متد” را در خود نگه می دارد و در هنگام استفاده فراخوانی می شود.

OOP مخفف عبارت Object-Oriented Programming به معنی  برنامه نویسی شیء گراست.

برنامه نویسی شیء گرا چندین مزیت نسبت به برنامه نویسی عادی دارد:

• OOP سریع تر است و آسان تر اجرا می شود
• OOP یک ساختار واضح و منظم را برای برنامه ها ایجاد می کند
• OOP کمک می کند تا نگه داری، ویرایش و رفع باگ کد ها آسان تر شود و از خیلی از دوباره کاری ها جلوگیری می کند
• با استفاده از OOP می توان برنامه هایی نوشتن که همیشه دوباره قابل استفاده باشند، کد نویسی کمتری داشته باشند و زمان کمتری برای توسعه نیاز داشته باشند