آموزش زبان Rust | اساس‌های Rust

سینتکس پایه

زبان Rust از سینتکس نسبتاً ساده‌ای پیروی می‌کند که برای برنامه‌نویسان تازه‌کار نیز قابل فهم است. در این بخش، با ساختارهای پایه‌ای مانند تعریف متغیرها، توابع اصلی، و قواعد نوشتاری آشنا می‌شویم.

تعریف متغیرها

در Rust، متغیرها به صورت پیش‌فرض تغییرناپذیر (immutable) هستند، یعنی پس از مقداردهی اولیه، نمی‌توان مقدار آن‌ها را تغییر داد. برای تعریف یک متغیر از کلمه‌کلیدی let استفاده می‌کنیم:

let x = 5; // متغیر تغییرناپذیر  

اگر بخواهیم متغیر تغییرپذیر (mutable) باشد، باید از کلمه‌کلیدی mut استفاده کنیم:

let mut y = 10;  
y = 15; // قابل تغییر است  

توابع اصلی

هر برنامه Rust با تابع main شروع می‌شود. این تابع نقطه شروع اجرای برنامه است:

fn main() {  
    println!("Hello, Rust!");  
}  

• fn برای تعریف توابع استفاده می‌شود.
• println! یک ماکرو (نه تابع) است که برای چاپ خروجی به کار می‌رود.

انواع داده‌های پایه

Rust از انواع داده‌های اولیه مانند اعداد (i32, u64)، اعشاری (f64)، بولین (bool) و کاراکتر (char) پشتیبانی می‌کند:

let number: i32 = 42; // عدد صحیح  
let floating: f64 = 3.14; // عدد اعشاری  
let is_true: bool = true; // بولین  
let letter: char = 'R'; // کاراکتر  

قواعد نوشتاری

• هر دستور با ; پایان می‌یابد.
• بلوک‌های کد (مانند توابع یا حلقه‌ها) با {} محصور می‌شوند.
• کامنت‌های تک‌خطی با // و کامنت‌های چندخطی با /* */ نوشته می‌شوند.

این مفاهیم پایه‌ای به شما کمک می‌کنند تا اولین برنامه‌های Rust خود را بنویسید.